Tarihin en tuhaf Olimpiyatı: 1904 Dünya Fuarı ve Olimpiyat Oyunları

1904 yılında, Dünya Fuarı ve Olimpiyat Oyunlarının birleşmesi sayesinde dünya Missouri, St. Louis’e akın etti. Yirmi milyon insan egzotik yemekler yemek, yerli kültürlerinin tartışmalı canlandırmalarını görmek ve minyatür savaş gemileriyle yapılan savaşlara tanık olmak için geldi. Bademden yapılmış gerçek boyutlu bir fil maketiyle birlikte , izleyiciler 1904 Yaz Olimpiyatları’nı, diğer adıyla “III. Olimpiyat Oyunları”nı izledi. Avrupa dışında düzenlenen ilk modern oyunlarda sadece 12 ülke yarıştı . Zaman ve mekanın bu alışılmadık birleşimi, şimdiye kadar gerçekleşen en garip ve en tartışmalı maratona yol açtı.

Başkan Teddy Roosevelt’in ısrarlı baskısıyla , bu ilk ABD Olimpiyatları, belirgin şekilde daha serin olan Chicago’dan, çok daha güneşli olan St. Louis’e taşındı. Ağustos sonlarında, alarm verici derecede sıcak ve nemli 90 derecelik bir günde düzenlenen bu maraton, modern 26,2 millik standarttan daha kısaydı. Sadece 24,85 mil uzunluğundaki bu küçük 1,35 millik avantaj, koşucuların son avantajı olacaktı.

Yarış, Francis Olimpik Alanı çevresinde beş turla başladı. Ardından, bir atlı birlik ve yeni icat edilmiş bir otomobil filosu, bu koşucuları yedi tepeyi kıvrıla kıvrıla inen kuru, tozlu bir toprak yolda ilerletti. Bu eşi benzeri görülmemiş kalabalık, koşucuların yüzlerine toz ve egzoz dumanı bulutlarının fırlatılmasına neden oldu . Muhabirler, doktorlar, hakimler ve polislerle dolu bu arabalar, bir aracın bir koşucudan kaçmak için ani manevra yapması ve kazada araçtakilerin ağır yaralanmasına yol açmasıyla da tehlikeli hale geldi.

Üstüne üstlük , Olimpiyat direktörü James E. Sullivan bu yarışı “kasıtlı susuzlaştırma” teorisini test etmek için kullandı ve sonuç olarak 12. kilometrede sadece bir su istasyonu kuruldu.

Olimpiyat sporcuları

32 yarışmacıdan en az 10’u daha önce hiç maraton koşmamıştı. En başarılı koşuculardan üçü, hepsi Boston Maratonu şampiyonu, bu parkuru tamamlayamadı. Toplamda 18 kişi yorgunluktan dolayı bitiş çizgisini göremedi. Kaliforniyalı William Garcia o kadar çok yol tozu yuttu ki mide kanaması geçirdi ve öldü.

“Hayatta kalan” 14 yarışmacı arasında bir Dünya Fuarı meyve satıcısı, bir “kömür dolandırıcısı”, bir New York tesisatçısı ve bir Boston şehir planlamacısı vardı. En dikkat çekici yarışmacıların her biri, zaferlerine ulaşmak için absürt yollar izledi.

Len Taunyane ve Jan Mashiani

Sırasıyla 9. ve 12. sırada yer alanlar, Güney Afrika’nın ilk siyahi Olimpiyat sporcuları olan ve Boer Savaşı’nda görev yapmış Tswana halkından Mashiani ve Taunyane idi . Ancak bu sergi iptal edildi ve bunun yerine “antropolojik” bir serginin parçası olarak sergilendiler ve mızrak fırlatırken yerel kıyafetler giymeleri istendi. 1904 Olimpiyat maratonuna son dakikada katıldılar ve ikisinin de koşu ayakkabısı yoktu, bu yüzden maratonun tamamını çıplak ayakla koştukları rivayet edilir. Bu engellere rağmen, Taunyane, bir grup vahşi köpeğin onu parkurdan bir mil uzağa kovaladığı ana kadar liderliğini korudu.

Félix Carvajal

Dördüncü sırada, Küba’yı boydan boya koşarak ve yol boyunca dilenerek yarışmaya katılmak için para toplayan Kübalı postacı Félix Carvajal yer aldı. Tam yeterli miktarda para toplamayı başaran Carvajal, Amerika Birleşik Devletleri’ne ulaştığında bu parayı bir zar oyununda kaybetti. New Orleans’tan St. Louis’e kadar yürüyerek ve otostop yaparak yolculuğunu tamamladı.

Yarış günü, başında bere, günlük ayakkabılar, beyaz uzun kollu bir gömlek ve uzun koyu renk pantolonla ortaya çıktı. Rakiplerinden biri Carvajal’a yardım etmeye karar verdi ve pantolonunu diz hizasından kesti. Makul bir tempoyla başladı, ancak açlık ona ağır bastı. Bu yüzden, farkında olmadan çürük olan birkaç elma toplamak için durdu. Ardından gelen mide krampları onu yol kenarına uzanmaya ve yarışı bitirecek kadar güçlenene kadar uyumaya zorladı.

Frederick Lorz

1904, Olimpiyat Oyunlarının ilk kez Altın, Gümüş ve Bronz madalyalar sunduğu yıldı ve Lorz, neredeyse anında diskalifiye edilmeden önce altın madalyayı kazanmaya çok yaklaşmıştı . Mesleği duvar ustası olan Lorz, yarışı üç saatten biraz fazla bir sürede tamamlamış gibi görünüyordu. Ancak dokuzuncu mil civarında o da kramp geçirmeye başlayınca, otomobillerden birine bindi. On bir mil boyunca seyircilere ve koşuculara el salladı ve ardında bir sürü tanık bıraktı. Araba bozulduğu anda kendini “yeniden canlanmış” hissetti ve yarışın geri kalanını koşmaya karar verdi.

Stadyuma girdiğinde, coşkulu bir kalabalık tarafından karşılandı. Başkan Roosevelt’in kızıyla fotoğraf çektirdi ve birincilik ödülünü almak üzereyken, seyircilerden biri ona “sahtekar” diye seslendi. Bunun bir aldatmaca olmadığını, sadece “şaka olsun diye” bitiş çizgisini geçtiğini iddia etti. Gelecekteki yarışmalara ömür boyu katılmaktan men edildi; bu yasak, ertesi yıl Boston Maratonu’nu kazanması için tam zamanında kaldırıldı.

Thomas Hicks

Olimpiyat tarihinin en yavaş maraton süresiyle, 3 saat 28 dakika 53 saniye ile Hicks, varsayılan olarak birinci ilan edildi. Yarışın başlarında halüsinasyonlar da dahil olmak üzere yorgunluk belirtileri gösterdi. Son on mili acı içinde geçirdi ve eğer ona yumurta akı, brendi ve 19. yüzyılda kullanılan bir atletik performans artırıcı olan striknin zehri karışımını veren özverili bir ekip olmasaydı , yarışı tamamlayamazdı. Bu karışım onu ​​o kadar şiddetli etkiledi ki, antrenörleri onu bitiş çizgisine kadar taşıdı; bacakları havada ileri geri hareket ederken, sanki hala koşuyormuş gibi görünüyordu.

Hicks stadyuma girdiğinde kalabalık pek de coşkulu değildi ve kısa süre sonra Olimpiyat Direktörü Sullivan, Maraton etkinliğinin muhtemelen geri dönmeyeceğini belirtti. “Şahsen buna karşıyım,” dedi. “Tarihi önemi dışında hiçbir gerekçeyle savunulamaz.”

• Jack Fleischer tarafından
• 30 Ağustos 2023